tyrtum pyrtum

no cóż,ulegając namowom pewnych osób i ogólnie… abrakadabra i oto jestem . póki co, buduję się,ze tak powiem, zmian pewnie jeszcze sporo będzie,ale póki co – jest to co jest enjoy jak to mówią koledzy z Wysp.

Przygotowania do Świąt na finishu, temperatura wzrasta, poziom adrenaliny niebezpiecznie dosięga zenitu. Wszyscy krzątają się po domu niczym małe bomby, a ja zastanawiam się, kiedy ktoś nie wytrzyma i wybuchnie. Pokoje sprzątnięte, zycie koncentruje się w kuchni. Tam mama niczym królowa śniegu szaleje, słychać tylko głos “podaj cegłę”, ups przepraszam, zapędziłam się, czasy socrealizmu mamy już za sobą. Tak więc słychać coś na kształt – majonez, groszek, siostro “łyżka” i tak dalej. Spod rąk0 – jedna sałatka, druga sałatka. Elegancko wszystko robi się jak w produkcji taśmowej. Leci jedno danie, drugie danie.Wieczorem jeszcze tylko choinkę ubrać i mamy Święta, z których ja chyba wyrosłam. W ogóle nie czuję nic i jak to stwierdziłam w rozmowie z jedną osobą – chętniej spędzilibyśmy je ze znajomymi niż rodziną…

Skończyłam wczoraj oglądać z mamą “Mamma Mia!” Film pod względem fabuły całkowite dno, jedyne co, to te pioseenki Abby wplecione w sytuacje tak,zę stworzyły śmieszną całość. ogólnie to do posłuchania i trochę do pośmiania się. Dla ludzi, którzy nie chcą się nadwyrężać, dla miłośników czegoś głębszego- nie polecam.

aaa i ostatnia rzecz o której wspomnę. Dziwne,że czasami człowiek jednego dnia chodzi z bananem łaga czigi czigi na ustach, a drugiego smęcą i w sumie nie do końca wiedzieć czemu.. hmm.. taki nasz los, człowieków nie ? Świat rządzi się emocjami,a one nie do końca są dla nas zrozumiałe. Jedyne co moge powiedzieć,to poczekać…i może się poprawi?

to by było tyle na początek.

jeszcze dodam,że tytuł jest powiedzonkiem Kędziora. zaproponował mi je,więc skorzystałam dziękuję

Howgh