łaczałt.

digi digi dong muzyka z głośnika sobie pomyka ja siedzę przed kompem i pisze do was z dna mojej ciemnej i nieprzeniknionej duszy, która nie jest znowu taka tajemnicza xD dobra, więc co się tam działo? aaa… no studniówkę mieliśmy. była była, działo się działo. nie będę się rozwodzić. Polonez jak polonez – 3 upadki (w tym dyrektora), 5 straconych obcasów i 7 przypadków podcięcia nóg dziewczynie w tej samej sukience a mówiąc poważnie poszło ładnie. potem już tylko:

You can dance, you can jive, having the time of your life
See that girl, watch that scene, dig in the dancing queen i ….

I’m your private dancer
a dancer for money
I’ll do what you want to do

czyli duża ilość obrotów i niesamowicie szybka zmiana partnerów

i oczywiście dziękuję Pawłowi, mojemu partnerowi

po rannym przebudzeniu,kiedy nakłułam szpilkami trochę stopy i zaczęłam je czuć-  przestałam czuć,ale SIĘ… i co mogę powiedzieć. Człowiek chory w ferie, to człowiek sam. normalnie jak na kwarantannie. Bo nikt przy zdrowych zmysłach nie przyjdzie odwiedzić zarażającego człowieka.No chyba,że tak jak Margot – w pięknym lśniącym skafandrze nieprzepuszczającym zarazków. Ale zapas tlenu miała tylko na godzinę.

A ja? pierwsze dwa dni dryfowałam po jakiś archipelagach (to są plusy gorączki), widziałam podwójnie,nie wspominając o dżinach z puszek i gryzących cytrynach z herbaty…było ciężko,ale odprawili nade mną egzorcyzmy i wróciłam do siebie.

niestety nuuuda jak cholera i “życie się rozciąga i wena jest King Konga” w przeciwieństwie niestety do Lecha Rocha Pawlaka moja wena upadła i leży gdzieś w okolicach kaloryfera. a ja jestem na tyle leniwa,że nie chce się po nią schylić. dlatego mogę napisać mój sen. Z cyklu absurdy z mojej głowy -

początek. impreza u babci, cała moja rodzina (wszyscy lepsze indywidua ode mnie) siedzimy przy stole i nagle ni z tego ni z owego, ktoś załącza mjusik a mnie do tańca prosi Sor Maraszek, który nagle się zmaterializował xD muszę powiedzieć,że nieźle nam szło.potem miałam przeskok i widzę moją siostrę cioteczną szturmująca na drzewka czereśniowe, na których wbrew oczekiwaniom rosły morele to tyle z kwestii prawie rodzinnych,bo potem miałam tzw przerzut i znalazłam się  z miłym kolegą – ***** w dziwnej sali, gdzie pan Czarodziej uczył nas magiii.! ***** nawet wyszło, bo zostałam przesunięta siłą woli jakieś 5 metrów i w tym momencie znalazłam się w sali obok i tu..już przekroczyłam granice absurdu. Podbiega do mnie Karolina i krzyczy,że się opalamy. Sala okazuje się klasą i patrzę a tam właśnie Karolina, Magda, Pauka wyciągają nasze białe leżanki z Mielna i niewiele myśląc stawiają je przy oknach i zaczynają się opalać. najlepsze jednak było kiedy pojawił się Kondziu i postanowił zrobić to samo.Zaczęłam się śmiać i w tym momencie się obudziłam.

dobra, dobra. kończę… ludzie kochani, pomysłów nie mam i talentu jak już nie raz wspomniałam,też nie ;]

aaa.. więc dwie sprawy na koniec. Olga, dziękuję, już Ty wiesz za co

i jeszcze jedno zgodnie z wolą tej osoby i zgodnie z moimi odczuciami

KOCHAM CIĘ ANIU ;* ;*

Howgh.