nieprawidłowości. kobieta niedoskonała.

dłuuugo mnie nie było, szczerze mówiąc wzięłam się za naukę i troszeczkę sprawy komputerowe poszły na bok. nie ma to jak się pochwalić, że się weszło w sferę zakuwania itp itd. jak to powiedziała Ewa – “spoko, 100 dni do matury…było jakieś 50 dni temu!” a tak ogólnie to tu to tam jak to ja i moje jestestwo. kręcę się po korytarzach powodując u samej siebie zawroty głowy

a teraz chwilka mała poświęcona moim wynurzeniom życiowo-moralno-niedokońcauzasadnionym

Chcielibyście być doskonali? Bo ja, szczerze mówiąc nie i nie oszukuję się mówiąc,że to w ogóle możliwe Pomyśleć – wszystkko na swoim miejscu i nic do zmiany. Zero motywu do działania. Bo to własnie chęć poprawienia tego i owego powoduje,że ruszamy do akcji Tylko dlaczego ludzie dążą do ideału? Czy kieruje nimi chęc bycia lepszym od innych? Czy może z kolei spodobanie się? A może myślą, że będąc doskonałym w końcu siebie zaakceptują w 100%? Nie. Wiemy doskonale,żę jednak zawsze będą chcieli zrobić,aby coś było lepsze…Taka natura człowieka. Ukrywacie swoje wady? Z pewnością tak,ale pewnie nie wszystkie. Ja tez mam wady (nigdy nie sądziłam,żeby było inaczej) i przyznaję się do tego. Jeśli ktoś ich nie akceptuje, to trudno. Mi też zajęło wiele czasu żeby się z nimi pogogodzić. Więc taki tytuł nadałam wpisowi,żeby jakoś to podkreślić.

Nie muszę pytać czy otworzysz
Bo wiem że jeśli zjawię się
To w progu będziesz stać
I zdejmę płaszcz podszyty lękiem
Gdy przy mnie i przy nikim więcej

opiszę krótko poprzedni weekend, gdyż zbliża się kolejny taaak. mieszkanie w Warszawie to super sprawa, Ewa zazdroszczę Ci ;D no cóż. spotkanie bardzo spontaniczne się udało…chociaz to… my, butelki purpurowego trunku i wybór kraju macierzystego… I co się okazało, Polskie najtańsze wygrało w smaku z Chorwackim czy Hiszpańskim paradoks? niee..Polak potrafi xD ehh.. rano wstawanie nie było miłe. szmuglowanie elementów społecznych, żeby kanary nie złapały. uff..nasz przystanek. Chęć rozmowy i po chwili..wstyd się przyznać że zmarnowałam rodzinny budżet i możliwości naukowe – poszłam na starówkę…nasza dwójka, rozmowy o przyjaźni,miłości,nienawiści,odpowiedzialności,uczuciach i ich braku. ojj ciężko się czasem rozmawia ciężko…ale…ale…czasami trzeba.

J-Patrz jak płynie kra po Wiśle

X- Trzeba wymyślić rym.. Patrz jak płynie kra po Wiśle,  jak ona własnie płynie zajebiście.

to się dogadaliśmy?

godziny, dni, kolejne tygodnie zaczynają być podobne-zapracowane,brudne “kolory miasta jakby wyprane”. Wołam o wiosnę, wołam o spontaniczność. ( w granicach rozsądku) spontaniczne wyjazdy, gesty, uśmiechy, całusy, przytulania czy zwykłe cześć. powiew świeżości w życiu człowieka zmęczonego rytmem szaro – burego miasta podczas odwilży…

a poza tym uśmiech nie znika z mojej twarzy. no może poza ostatnio momentami, kiedy krzyczałam na zmianę zanosząc się płaczem i diabelskim śmiechem. zrozumcie tu kobietę?

teraz pada śnieg, śnieg czarno-biały
kolorować chcesz, chcesz go kredkami
moje ręce to kable, stopy usb
na kolorowym ksero odbijam swoją krew

nie ogarnę relacji damsko-męskich.powodują u mnie taki zamęt,że sama nie wiem kim jestem..  nie myślcie,że jak ktoś jest w związku,to już nie wie jak to było być samemu i jednocześnie nie myślcie, że nagle dzieje się Cud Nad Wisłą i wszystko pstryk układa się jak w Szwajcarskim Zegarku.nie ma tak dobrze. w końcu kobiety są z Wenus a mężczyźni z Marsa..oj chciałąbym pomóc moim kochanym jednostkom się odnaleźć..ale to nie w mojej mocy. the end.

rytytyty…. szuszumi mi wiatrak i usypia…

Przepraszam za usterki i chaos…taka już jestem

Howgh.